‘ஓம்’ (‘OM’ – Operation Mole) – திரை விமர்சனம் 3.5/5

OM’ (Operation Mole) – வலுவான கதாபாத்திரப் படைப்புகளுடன் கூடிய ஒரு நேர்த்தியான ஆக்‌ஷன் டிராமா

‘அமரன்’ போன்ற பெரும் வெற்றிப் படத்தைக் கொடுத்த இயக்குநர் ராஜ்குமார் பெரியசாமி, தனுஷ் மற்றும் மம்மூட்டியுடன் இணைந்து ‘OM’ (Operation Mole) திரைப்படத்தை உருவாக்கியுள்ளார். இப்படத்தில் சாய் பல்லவி மற்றொரு முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க, சாய் அபியங்கர் இசையமைத்துள்ளார்.

தமிழ்நாடு – ஆந்திரப் பிரதேச எல்லைப் பகுதிகளில் பல ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் ‘செம்மரக் கடத்தல்’ விவகாரத்தை மையமாகக் கொண்டு இப்படம் உருவாகியுள்ளது. மம்மூட்டி, தனுஷ் மற்றும் சாய் பல்லவி ஆகிய மூவரின் கதாபாத்திரங்கள், லட்சியம், ஒரு குறிப்பிட்ட பணி (மிஷன்) மற்றும் நட்பு ஆகியவற்றின் பின்னணியில் ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இப்படத்தின் மையக்கருவாக இருப்பது, இந்த மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையிலான ஆழமான, உணர்வுபூர்வமான நட்புதான். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் தங்களுக்குரிய காதல், வாழ்க்கை மற்றும் இழப்புகளைக் கொண்டுள்ளன; வெவ்வேறு பாத்திரங்களில் இருந்தாலும், அவர்கள் அனைவரும் ஒரே பயணத்தில் பயணிக்கிறார்கள். சாய் பல்லவியின் கதாபாத்திரம் ஒரு துயரமான கடந்த காலத்தைக் கொண்டுள்ளது; தனுஷின் கதாபாத்திரம் எதிர்பாராத ஒரு இழப்பைச் சந்திக்கிறது; மம்மூட்டியின் கதாபாத்திரம், தான் நேசிக்கும் ஒரு விஷயத்திற்காகச் செய்யும் செயல்களால் மன அமைதி இன்றித் தவிக்கிறது. கதாபாத்திரங்களை வடிவமைத்த விதம் சிறப்பாக உள்ளது; இயக்குநர் ராஜ்குமார் பெரியசாமி அவற்றை மிக நேர்த்தியாகக் கட்டமைத்துள்ளார். சாய் பல்லவி தனது பன்முகத்தன்மை கொண்ட நடிப்பால் ஜொலிக்கிறார். முதல் பாதியில் அமைதியான, நிதானமான தோற்றத்தில் இருக்கும் அவர், இடைவேளைக்குப் பிறகு அதிரடியான மற்றும் வீரம் நிறைந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார். மம்மூட்டி மிகைப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பைத் தவிர்த்து, தான் ஒரு சிறந்த ‘மெத்தட் ஆக்டர்’ (Method actor) என்பதை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளார். ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அவரது நடிப்பைக் கவனித்தால், அப்பாவித்தனம் மற்றும் மகிழ்ச்சியுடன், அதே சமயம் ஏதோ ஒரு குற்ற உணர்ச்சியையும் அவர் வெளிப்படுத்துவதைக் காணலாம். அனைத்து கதாபாத்திரங்களின் பரிணாம வளர்ச்சியும் (character arcs) மிகச் சிறப்பாக எழுதப்பட்டுள்ளன.

முதல் பாதியில் கதை சற்று மெதுவாக நகர்கிறது; செம்மரக் கடத்தலில் சிக்கி, தங்கள் வாழ்வை இழக்கும் அப்பாவி மக்களின் துயரங்களையும் வலியையும் விவரிக்க நேரம் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. அதே வேளையில், முதன்மை கதாபாத்திரங்கள் மூவரின் தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில்முறை வாழ்க்கையும் இணையாகக் காட்டப்படுகின்றன. இதனால், கதையின் முக்கிய மோதல் (conflict) வெளிப்பட முதல் பாதி முழுவதுமே தேவைப்படுகிறது; இது இடைவேளையின் போதுதான் முழுமையாகத் தீவிரமடைகிறது. இடைவேளைக்குப் பிந்தைய காட்சிகள் ஈர்க்கும் வகையில் உள்ளன; குறிப்பாக, சிறைச்சாலையில் நடக்கும் கிளைமாக்ஸ் காட்சி படத்திற்கு கூடுதல் பலம் சேர்க்கிறது.

ஸ்ரீலீலாவின் கதாபாத்திரம் மிகக் குறைவான முக்கியத்துவமே கொண்டுள்ளது; தனுஷுடன் அவருக்கு இருக்கும் கெமிஸ்ட்ரி சுமாராகவே உள்ளது, பெரிய ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. கதையில் வரும் மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையிலான உணர்வுப்பூர்வமான பிணைப்பை நம்மால் உணர முடிந்தாலும், தனுஷுக்கும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும் இடையிலான உறவில் அத்தகைய ஆழம் வெளிப்படவில்லை.

சாய் அபியங்கரின் பாடல்கள் நன்றாக உள்ளன; பின்னணி இசை சில காட்சிகளை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது. ஒளிப்பதிவும் சிறப்பாக உள்ளது. ஆனால், சில இடங்களில் படத்தொகுப்பு (Editing) திடீரெனத் துண்டிக்கப்பட்டது போலவும், சீரற்ற முறையிலும் காணப்படுகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்த்தால், ‘OM’ திரைப்படத்தில் பல சுவாரஸ்யமான அம்சங்கள் உள்ளன. இருப்பினும், இயக்குனர் இந்த அம்சங்களை இன்னும் சில அழுத்தமான, திரையரங்கிற்கு ஏற்ற தருணங்களுடன் இணைத்திருந்தால், படம் இன்னும் சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.