சில படங்கள் நம்மை கதைக்குள் அழைத்துச் செல்லும்…
‘I’m Game’ அப்படியில்லை. முதலில் நம்மை ஒரு சூதாட்ட மேசையில் உட்கார வைக்கிறது… அங்கிருந்து கதை எங்கே போகிறது என்று நமக்கே தெரியாமல் பந்தயம் கட்ட வைக்கிறது!
துல்கர் சல்மான் என்றாலே ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான screen presence நம் நினைவுக்கு வரும். ஆனால் இந்தப் படத்தில் அந்த comfort zone-ஐ கொஞ்சம் உடைத்திருக்கிறார். பணம், gambling, ego என்று வாழ்க்கையை விளையாட்டாக நினைக்கும் Dan John ஆக வரும் துல்கர், படத்தின் ஆரம்பத்தில் நமக்கு பிடிக்காத ஒரு பணக்கார இளைஞனாகவே தெரிகிறார்.
ஆனால்…
“இவன் வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு திருப்பம் வரப்போகிறதே!” என்று நினைக்க வைக்கும் இடத்தில் படம் தனது உண்மையான ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்கிறது.
இதுதான் ‘I’m Game’-ன் பெரிய பலம்.
Trailer பார்த்துவிட்டு இது இன்னொரு stylish gangster-action படம் என்று நினைத்தால், படம் கொஞ்சம் நேரம் கழித்து நம்மை பார்த்து,
“அவ்வளவு சீக்கிரம் என்னை புரிஞ்சுக்கிட்டீங்களா?”
என்று கேட்கிறது.
Fantasy element கதைக்குள் நுழைந்த பிறகு படத்தின் tone முற்றிலுமாக மாறுகிறது. அதுதான் படத்தின் சுவாரஸ்யமான பகுதி. குறிப்பாக முதல் பாதியில் இயக்குநர் Nahas Hidhayath வைத்திருக்கும் சில surprise-கள், படத்தை வழக்கமான commercial template-ல் இருந்து வெளியே கொண்டு வருகின்றன.
ஆனால் இந்த ஆட்டத்தில் ஒரு பிரச்சினையும் இருக்கிறது.
மூன்று மணி நேரம் விளையாடும் Game-க்கு rules கொஞ்சம் tight-ஆ இருந்திருக்க வேண்டும்.
இரண்டாம் பாதியில் கதை emotional revenge மற்றும் familiar commercial territory-க்குள் செல்லும்போது, ஆரம்பத்தில் இருந்த அந்த புதுமையான energy கொஞ்சம் குறைகிறது. சில இடங்களில் “சரி… இதெல்லாம் பார்த்திருக்கோமே!” என்ற உணர்வும் வருகிறது.
துல்கர் தனது mass side-ஐ வெளிப்படுத்த முயற்சித்திருப்பது ரசிக்க வைக்கிறது. Action scenes-ல் அவரது body language-ம் screen presence-ம் நன்றாக work ஆகிறது.
Mysskin வழக்கம்போல character-க்குள் தனக்கென ஒரு வித்தியாசமான body language-ஐ கொண்டு வருகிறார்.
Antony Varghese வரும் பகுதிகள் படத்திற்கு ஒரு வேறு energy கொடுக்கின்றன.
Kayadu Lohar, Samyuktha Viswanathan உள்ளிட்டவர்களும் தங்களுக்குக் கிடைத்த இடத்தை நன்றாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
படத்தின் technical department-ஐ தனியாக சொல்ல வேண்டும்.
Jakes Bejoy-ன் இசை — படத்தின் accelerator.
Jimshi Khalid-ன் cinematography — படத்தின் luxury cover.
Rich visuals, பெரிய scale, action moments என படம் theatrical experience-ஐ குறிவைத்தே உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.
ஆனால் ஒரு முக்கியமான விஷயம்…
‘I’m Game’ perfect game இல்லை.
அதன் concept சுவாரஸ்யமானது.
அதன் ambition பெரியது.
சில காட்சிகள் செமையாக work ஆகின்றன.
சில இடங்களில் screenplay நம்மை பின்னால் இழுக்கிறது.
அதாவது…
படம் ஜெயிக்கிறதா? — சில rounds-ல் கண்டிப்பாக.
தோற்கிறதா? — சில rounds-ல் அதுவும் உண்மை.
ஆனால் முழு game-ஐ boring-ஆக மாற்றிவிடுகிறதா? — இல்லை.
துல்கரை ஒரு வேறு commercial avatar-ல் பார்க்க விரும்புபவர்கள், fantasy + action கலவையை ரசிப்பவர்கள் இந்த game-க்கு ஒரு chance கொடுக்கலாம்.
Final Verdict:
‘I’m Game’ என்பது jackpot அடித்த படம் இல்லை…
ஆனால் ticket வாங்கிய பணத்தை முழுவதுமாக “சூதாடி” இழக்க வைக்கும் படமும் இல்லை!
