சில படங்கள் கதையைச் சொல்கின்றன… சில படங்கள் கேள்விகளை மட்டும் விட்டுச் செல்கின்றன!
படம் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே பார்வையாளரின் கவனத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளும் வகையில் கதை நகர்கிறது. ஆனால், அடுத்ததாக என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை எளிதில் கணிக்க முடியாதபடி திரைக்கதை சில இடங்களில் பாதையை மாற்றிக்கொண்டே செல்கிறது.
இந்தப் படத்தின் சுவாரஸ்யம் அதன் கதையைவிட, கதை சொல்லப்படும் விதத்தில் இருக்கிறது.
ஒரு சம்பவத்தை மட்டும் மையமாக வைத்து நகராமல், அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் மனிதர்களின் உணர்வுகள், சந்தேகங்கள், உறவுகள் ஆகியவற்றையும் திரைக்கதை மெதுவாகத் திறக்கிறது.
படத்தைப் பார்க்கும் பார்வையாளருக்கும் கதாபாத்திரங்களுக்கும் இடையே ஒரு சின்ன விளையாட்டை இயக்குநர் வைத்திருக்கிறார்.
ஒரு காட்சியில் நம்பத் தோன்றுவது, அடுத்த காட்சியில் சந்தேகமாக மாறுகிறது.
அந்த சந்தேகத்தைத் தீர்க்க முயன்றால் இன்னொரு கேள்வி வருகிறது.
இதுதான் கிட்டியின் முக்கியமான பலம்.
படத்தின் முடிவை முன்கூட்டியே யூகிக்க முயலும் பார்வையாளர்களுக்கு திரைக்கதை அவ்வப்போது சிறிய சவால்களை வைக்கிறது.
கதாநாயகன் கதையை மட்டும் இழுத்துச் செல்லாமல், அவரைச் சுற்றியுள்ள கதாபாத்திரங்களுக்கும் தேவையான இடம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
குறிப்பாக கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தும் காட்சிகள் படத்திற்கு இயல்பான தன்மையைத் தருகின்றன.
அசோக் குமார் பாலகிருஷ்ணன் தனது கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதில் கவனம் ஈர்க்கிறார். நிஷா, சங்கவி, அர்ஜூனா துரைசாமி உள்ளிட்டவர்களும் தங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட இடத்தைச் சிறப்பாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
நெடுமாறன் மோகன்தாஸ், கதையை அவசரப்படுத்தாமல் பார்வையாளரை படத்தின் சூழலுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார்.
குறிப்பாக, எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாகச் சொல்லிவிடாமல் சில விஷயங்களை பார்வையாளரின் யூகத்திற்கே விட்டிருப்பது படத்திற்கு தனித்துவத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
அதுவே சில இடங்களில் வேகத்தை சற்று குறைத்தாலும், மொத்தத்தில் கதையின் மர்மத்தன்மையை பாதுகாக்க உதவுகிறது.
ஒளிப்பதிவு கதையின் மனநிலைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்திருக்கிறது.
படத்தொகுப்பு தேவையான இடங்களில் பதற்றத்தை உருவாக்குகிறது.
பின்னணி இசையும் காட்சிகளின் உணர்வை அதிகப்படுத்தும் வகையில் பயணிக்கிறது.
இந்த மூன்றும் ஒன்றாகச் சேரும்போது, படத்தின் மர்மமான சூழல் நன்றாகக் கடத்தப்படுகிறது.
சில இடங்களில் திரைக்கதை இன்னும் சற்று வேகமாக நகர்ந்திருக்கலாம்.
சில கதாபாத்திரங்களின் பின்னணிக்கு கூடுதல் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தால் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.
ஆனால் இவை படத்தின் மைய அனுபவத்தை பெரிதாக பாதிக்கவில்லை.
கிட்டியின் கதையை முன்கூட்டியே தெரிந்துகொண்டு பார்ப்பதைவிட, எதையும் எதிர்பார்க்காமல் திரையரங்கிற்குச் செல்வதுதான் சரியான அனுபவம்.
ஏனென்றால் இந்தப் படம் பதில்களை மட்டும் கொடுக்கவில்லை…
“நான் இப்போது பார்த்தது உண்மையிலேயே இதுதானா?”
என்ற ஒரு சிறிய சந்தேகத்தையும் மனதில் விதைக்கிறது.
அந்த சந்தேகம்தான் கிட்டியின் சுவாரஸ்யம்.
படத்தின் நடிகர், நடிகைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் குழு விபரம்.
நாயகன் – அசோக்-விஜய்
2வது நாயகன்
போலீஸ் – யுகன்
நாயகிகள் –
சங்கவி – மஹா
நிஷா – பூஜா
சிமுஅத்வானி- தீப்தி
டாக்டர் – அரவிந்த் ராஜ்
ஜட்ஜ் -ஓய்.ஜி.மகேந்திரன்
இசை – காதர்
ஒளிப்பதிவு -வி.எஸ்.வேலன்
நடனம் – ராக் சங்கர்
எடிட்டர் – கார்த்திக் பாண்டியன்
ஸ்டண்ட் – ‘பாப்புலர்’ பாபு
பாடல்கள் – ப்ரியன், சீர்காழி சிற்பி,
தமிழ்மகன்
கலை இயக்குனர் – வாலி
மக்கள் தொடர்பு – சரண்
கதை,திரைக்கதை ,வசனம், இயக்கம் – நெடுமாறன் மோகன்தாஸ்.
ரியா கிரியேஷன்ஸ் சார்பாக திருமாறன் படத்தை தயாரித்திருக்கிறார் .
