“திட்டம் பெரியதாக இருந்தால் மட்டும் படம் பெரியதாகிவிடாது… அந்தத் திட்டத்துக்குள் இருக்கும் மனிதர்களும் நம்மை ஈர்க்க வேண்டும்.”
இந்த ஒரு வரிக்குள் அடங்கிவிடுகிறது சிக்மா.
ஒரு ஹெய்ஸ்ட் கதையை எடுத்துக்கொண்டு, அதில் ஆக்ஷன், நகைச்சுவை, குற்ற உலகம், த்ரில் என பல சுவைகளைச் சேர்த்து ஒரு கமர்ஷியல் விருந்தாக மாற்ற முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் ஜேசன் சஞ்சய். அறிமுகப் படத்திலேயே பெரிய திரை அனுபவத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவருடைய ஆர்வம் பல காட்சிகளில் வெளிப்படுகிறது.
ஆனால் அந்த ஆர்வத்திற்கு இணையாக திரைக்கதை பயணிக்காத இடங்களில்தான் படத்தின் தடுமாற்றம் தெரிகிறது.
சந்தீப் கிஷன் கதாபாத்திரத்துக்குத் தேவையான உற்சாகத்தையும் துடிப்பையும் இயல்பாகக் கொண்டு வருகிறார். ஆக்ஷன் காட்சிகளில் மட்டுமல்லாமல், லைட்டான தருணங்களிலும் அவரது உடல்மொழி படத்தை முன்னோக்கி இழுக்கிறது.
படத்தின் சில பகுதிகள் சோர்வடையும் நேரங்களில் கூட, கதாநாயகனின் திரை இருப்பு அந்த இடைவெளியை சமாளிக்க உதவுகிறது.
முதல் படத்திலேயே பெரிய கதைக்களத்தைக் கையாளத் தயங்கவில்லை என்பது பாராட்டுக்குரியது.
காட்சிகளை அமைக்கும் விதம், ஆக்ஷன் பகுதிகளின் அளவு, கதாபாத்திரங்களை ஒன்றோடு ஒன்று இணைக்கும் முயற்சி ஆகியவற்றில் ஒரு இயக்குநராக அவரிடம் இருக்கும் சினிமா மீதான ஆர்வம் தெரிகிறது.
ஆனால் “எதைச் சொல்ல வேண்டும்?” என்பதைக் காட்டிலும் “எப்படிப் பிரமாண்டமாகச் சொல்ல வேண்டும்?” என்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருப்பது படத்தின் மிகப்பெரிய குறையாக மாறுகிறது.
ஹெய்ஸ்ட் படத்திற்கு தேவையான அடிப்படை சுவாரஸ்யம் இருக்கிறது. ஆனால் பார்வையாளர்கள் கதாபாத்திரங்களின் அடுத்த நகர்வை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கும் அளவுக்கு அவர்களுடன் உணர்வுபூர்வமாக இணையும் வாய்ப்பு குறைவு.
பல கதாபாத்திரங்கள் வருகின்றன. பல நோக்கங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. பல சம்பவங்கள் நடக்கின்றன.
ஆனால் அவை அனைத்தும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து உருவாக்க வேண்டிய “இன்னும் என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்ற பதற்றம் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவில் வேலை செய்யவில்லை.
இதனால் படம் சில நேரங்களில் வேகமாக ஓடுகிறது… சில நேரங்களில் அதே வேகம் திடீரென குறைகிறது.
படத்தின் மேக்கிங் பகுதியில் முயற்சி தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆக்ஷன் காட்சிகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ள முக்கியத்துவமும் பெரிய திரைக்கான அணுகுமுறையும் கவனிக்க வைக்கிறது.
இசையும் பின்னணி இசையும் சில காட்சிகளுக்கு தேவையான வேகத்தை கொடுக்கின்றன.
ஆனால் ஒரு ஹெய்ஸ்ட் படத்தின் உண்மையான பலம் அதன் திட்டமிடலிலும் பதற்றத்திலும் இருக்க வேண்டும். அங்கே திரைக்கதை இன்னும் கூர்மையாக இருந்திருக்க வேண்டியது அவசியம்.
மொத்தத்தில்…
சிக்மா ஒரு மோசமான முயற்சி அல்ல.
மாறாக, “இயக்குநரிடம் ஐடியாக்கள் இருக்கின்றன; அவற்றை இன்னும் கட்டுப்பாடுடன் திரைக்கதையாக மாற்ற வேண்டியிருக்கிறது” என்று சொல்ல வைக்கும் அறிமுகப் படம்.
சந்தீப் கிஷனின் எனர்ஜி, சில ஆக்ஷன் காட்சிகள், பிரமாண்டமான அணுகுமுறை ஆகியவை படத்தை தாங்குகின்றன.
ஆனால் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளும், திரைக்கதையின் இறுக்கமும் இன்னும் கொஞ்சம் வலுவாக இருந்திருந்தால், இந்த ஹெய்ஸ்ட் இன்னும் நினைவில் நிற்கக்கூடியதாக மாறியிருக்கும்.
சிக்மா – முயற்சியில் தைரியம்… திரைக்கதையில் இன்னும் கூர்மை தேவை.
