டோன்ட் டிரபிள் தி டிரபிள் – திரை விமர்சனம் 3.5/5

“சிக்கலைத் தேடிப் போகாதே” என்பதுதான் தலைப்பு. ஆனால் இந்தப் படத்தில் சிக்கல் நாயகனைத் தேடி வருவது தான் சுவாரஸ்யம்!

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கைக்குள் அசாதாரணமான ஒரு சம்பவம் நுழைந்தால், அது அவனுடைய வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல… அவனைப் பற்றிய அவனது பார்வையையே மாற்றிவிடும். அந்த மாற்றத்தை ஃபேன்டஸி, நகைச்சுவை, உணர்வு என கலந்து சொல்ல முயற்சிக்கிறது Don’t Trouble the Trouble.

படத்தின் பெரிய பலம், “என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்பதைவிட “இந்தச் சூழ்நிலையில் இவன் எப்படி சமாளிக்கப் போகிறான்?” என்ற ஆர்வத்தை உருவாக்குவதில் இருக்கிறது.

ஃபஹத் பாசில் வழக்கம்போல் கதாபாத்திரத்தை ‘நடிக்க’ாமல், அதன் இயல்புக்குள் சென்று விடுகிறார். குறிப்பாக குழப்பம், பயம், ஆசை, பொறுப்பு ஆகிய உணர்வுகள் ஒன்றோடொன்று மோதும் தருணங்களில் அவரது முகபாவனைகள் வசனங்களை விட அதிகமாகப் பேசுகின்றன.

ஆனால் இந்தப் படம் முழுவதும் ஒரே வேகத்தில் பயணிக்கவில்லை. சில இடங்களில் கதை நம்மை வேகமாக அழைத்துச் செல்கிறது; சில இடங்களில் அதே பாதையில் தேவைக்கு அதிகமாக சுற்றுகிறது. குறிப்பாக பின்பகுதியில் வரும் சில சம்பவங்கள், ஆரம்பத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த அந்த அழகான கதாபாத்திர உறவின் தாக்கத்தைச் சற்றுக் குறைக்கின்றன.

படத்தின் ஃபேன்டஸி உலகம் பிரம்மாண்டத்தைக் காட்டுவதற்காக மட்டுமல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மாற்றுவதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது ரசிக்க வைக்கிறது.

குழந்தை கதாபாத்திரம் படத்தின் இன்னொரு முக்கியமான ஈர்ப்பு. அதன் அப்பாவித்தனமும், சில எதிர்பாராத தருணங்களும் படத்திற்கு ஒரு மென்மையான நகைச்சுவை உணர்வைத் தருகின்றன.

இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு படத்தின் கற்பனை உலகத்திற்கு தேவையான சூழலை உருவாக்குகின்றன. காட்சிகளில் ஒரு குழந்தைத்தனமான வியப்பையும், அதே நேரத்தில் பெரியவர்களுக்கான உணர்ச்சியையும் பிடிக்க முயற்சி தெரிகிறது.

ஆனால் ஒரு நல்ல ஐடியாவை முழுமையான சினிமா அனுபவமாக மாற்றுவதற்கு இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமான திரைக்கதை தேவைப்பட்டிருக்கிறது.

இந்தப் படத்தின் குறை என்னவென்றால், அது சில நேரங்களில் தனது சொந்த வேகத்தை மறந்துவிடுகிறது.

அதே நேரத்தில், முழுக்க முழுக்க சீரியஸாக இல்லாமல், குடும்பத்துடன் ரசிக்கக்கூடிய ஃபேன்டஸி அனுபவத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.

தீர்ப்பு

Don’t Trouble the Trouble —

கற்பனை இருக்கிறது…

ஃபஹத் இருக்கிறார்…

உணர்வும் இருக்கிறது…

ஆனால் அந்த மூன்றையும் ஒரே அளவில் இணைத்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

ரசிக்கலாம் — குறிப்பாக ஃபேன்டஸி மற்றும் ஃபஹத் பாசில் ரசிகர்கள்.