மர்மம், திகில், உணர்வு… இந்த மூன்றையும் சமநிலைப்படுத்த முயன்றிருக்கும் படைப்பு தான் அந்தரன்.
“அந்தரன்” ஒரு வழக்கமான திகில் படம் அல்ல. மர்மம், சஸ்பென்ஸ், உணர்ச்சி ஆகியவற்றை இணைத்து, இறுதிவரை பார்வையாளர்களின் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்க முயற்சிக்கும் திரைப்படம்.
கதை தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அந்த கேள்விகளுக்கான பதில்களை அவசரப்படாமல், படிப்படியாக வெளிப்படுத்தும் திரைக்கதை படத்தின் பலம். முதல் பாதி கதாபாத்திரங்களையும் சூழலையும் அமைப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது; இரண்டாம் பாதி எதிர்பாராத திருப்பங்களால் சுவாரஸ்யத்தை அதிகரிக்கிறது.
பிரஜின் மற்றும் ஐவனா இருவரும் தங்கள் கதாபாத்திரங்களை நம்பகத்தன்மையுடன் கையாண்டுள்ளனர். பின்னணி இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு திகில் உணர்வை மேலும் வலுப்படுத்துகின்றன. சில காட்சிகளில் திரைக்கதை சற்று மெதுவாக நகர்ந்தாலும், கிளைமாக்ஸ் அந்தக் குறையை மறக்க வைக்கிறது.
பிரஜின், தனது கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான அமைதியான மற்றும் நம்பகமான நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். ஐவனா, உணர்ச்சியும் மர்மமும் கலந்த கதாபாத்திரத்தில் கவனிக்க வைக்கிறார். துணை நடிகர்களும் கதையின் ஓட்டத்திற்கேற்ப தங்களது பங்களிப்பை சிறப்பாக செய்துள்ளனர்.
இயக்குநர் சந்தோஷ் ராவணன், வழக்கமான திகில் படங்களின் பாதையைத் தவிர்த்து, மர்மத்தை மெல்ல மெல்ல கட்டமைக்கும் திரைக்கதையை தேர்வு செய்துள்ளார். சில இடங்களில் வேகம் குறைந்தாலும், கிளைமாக்ஸ் அந்தப் பயணத்திற்கான பலனை அளிக்கிறது.
பின்னணி இசை திகில் காட்சிகளுக்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கிறது. ஒளிப்பதிவு படத்தின் இருண்ட மனநிலையை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது. எடிட்டிங் இன்னும் சற்று இறுக்கமாக இருந்திருந்தால் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.
அந்தரன் அதிரடி திகில் படமாக இல்லாமல், மர்மத்தையும் கதையையும் நம்பி நகரும் திரைப்படம். பொறுமையாகப் பார்த்தால், இறுதியில் திருப்தியைத் தரும் ஒரு சஸ்பென்ஸ் அனுபவம்.
மொத்தத்தில், அந்தரன் அதிக சத்தமும் அதிரடியும் இல்லாமல், கதையையும் மர்மத்தையும் நம்பி நகரும் சஸ்பென்ஸ் த்ரில்லர். வித்தியாசமான திகில் அனுபவத்தை விரும்புபவர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல தேர்வாக அமைகிறது.
