ராம் சரண் நடிப்பில், புச்சி பாபு சனா இயக்கத்தில் வெளியாகியுள்ள ‘பெட்டி’ திரைப்படம் சமூக நீதி, விளையாட்டு மற்றும் கிராமப்புற மக்களின் அடையாளப் போராட்டத்தை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்புகளுடன் வெளியான இந்த திரைப்படம், சில வலுவான அம்சங்களைக் கொண்டிருந்தாலும் முழுமையான திருப்தியை வழங்கத் தவறுகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் ராம் சரணின் அர்ப்பணிப்பான நடிப்பு. ஒரு ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த இளைஞனாக அவர் வெளிப்படுத்தும் கோபம், வேதனை, போராட்ட உணர்வு மற்றும் உடல் மொழி பாராட்டத்தக்கது. குறிப்பாக உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு ரசிகர்களை ஈர்க்கிறது.
கதை சமூக அநீதிகள், சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் மற்றும் அடையாளத்திற்கான போராட்டம் போன்ற முக்கியமான கருத்துகளை பேச முயற்சிக்கிறது. ஆனால் அந்த கருத்துகளை வலுவாகச் சொல்ல வேண்டிய இடங்களில் திரைக்கதை திசைமாறுகிறது. கிரிக்கெட் பின்னணியில் தொடங்கும் கதை திடீரென மல்யுத்தம் மற்றும் வேறு பாதைகளுக்கு மாறுவது இயல்பற்றதாக உணரப்படுகிறது.
ஜான்வி கபூரின் கதாபாத்திரம் போதிய முக்கியத்துவம் பெறவில்லை. காதல் காட்சிகளும் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. பல திறமையான நடிகர்கள் இருந்தபோதிலும், அவர்களின் கதாபாத்திரங்கள் முழுமையாக பயன்படுத்தப்படாதது ஏமாற்றமளிக்கிறது.
ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் இசை மற்றும் ரத்னவேலுவின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளது. குறிப்பாக கிராமப்புற காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான தருணங்கள் தொழில்நுட்ப ரீதியாக சிறப்பாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மொத்தத்தில், ‘பெட்டி’ ஒரு வலுவான கருத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், அதனை முழுமையாக திரையில் கொண்டு வர முடியாமல் தடுமாறுகிறது. ராம் சரணின் நடிப்பு மற்றும் தொழில்நுட்ப அம்சங்களுக்காக ஒருமுறை பார்க்கக்கூடிய படமாக இது அமைகிறது.
