பராசக்தி – தமிழ் திரைப்பட விமர்சனம்
பராசக்தி (2026) என்பது இயக்குநர் சுதா கொங்கரா எடுத்துள்ள ஒரு சமூக–அரசியல் படம். 1965-ஆம் ஆண்டு நடந்த இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தை பின்னணியாக கொண்டு, மொழி, அடையாளம், தியாகம் போன்ற விஷயங்களை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக இந்த படம் பேசுகிறது.
கதை
வரலாற்றுச் சம்பவங்களை அடிப்படையாக கொண்டு, அரசியல் ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றுகிறது என்பதை இந்த படம் காட்டுகிறது. தனிப்பட்ட வாழ்க்கை பிரச்சனைகளும், சமூக போராட்டங்களும் ஒன்றோடொன்று மோதும் விதமே கதையின் மையம்.
நடிப்பு
சிவகார்த்திகேயன் – இதுவரை அவர் நடித்த படங்களிலிருந்து மாறுபட்ட, மிகவும் முதிர்ச்சியான நடிப்பு. கதையின் உணர்ச்சி பாரத்தை அவர் நன்றாக சுமக்கிறார்.
ரவி மோகன், அதர்வா – தங்கள் கதாபாத்திரங்களுக்கு தேவையான தீவிரத்தையும் நம்பகத்தன்மையையும் வழங்குகிறார்கள்.
ஸ்ரீலீலா – குறைந்த திரை நேரம் இருந்தாலும் கவனம் ஈர்க்கும் நடிப்பு.
இயக்கம் & திரைக்கதை
சுதா கொங்கரா முதல் பாதியை வேகமாகவும் வலுவாகவும் நகர்த்துகிறார். இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் சற்றே நீளமாக இருந்தாலும், படத்தின் கருத்து வலுவாகவே நிலைக்கிறது.
தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்
ஒளிப்பதிவு & கலை இயக்கம் – 1960களின் கால சூழலை உண்மையாக பிரதிபலிக்கிறது.
இசை (ஜி.வி. பிரகாஷ்) – காட்சிகளின் உணர்ச்சியை மேலும் உயர்த்துகிறது. பாடல்களும் பின்னணி இசையும் மனதில் நிற்கும்.
சமூக தாக்கம்
படம் வெளியாகும் முன்பே பல விவாதங்களை உருவாக்கிய முயற்சி. மொழி மற்றும் அடையாளம் தொடர்பான கேள்விகளை நேரடியாக பேசுவது இதன் முக்கியமான பலம்.
மொத்த மதிப்பீடு
- ⭐ 4.5 / 5
