டைட்டானிக் – திரை விமர்சனம் 3.5/5

காதலில் மூழ்குவது சுகம்… ஆனால் காதலே கவிழ்த்துவிட்டால்?

காதல் என்றாலே கவிதை, கனவு, காத்திருப்பு என்று மட்டுமே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் காதலுக்குள் நுழைந்த பிறகுதான் ஈகோ, பிடிவாதம், சந்தேகம், பிரிவு எனப் பல சிக்கல்கள் இருப்பது புரியும். காதலின் இந்தப் பல்வேறு முகங்களை நகைச்சுவையுடன் சொல்ல முயன்றிருக்கும் திரைப்படம்தான் ‘டைட்டானிக் – காதலும் கவுந்து போகும்’.

சென்னையிலிருந்து பெங்களூருக்குச் செல்லும் ரயில் பயணம். அந்தப் பயணத்தில் சந்திக்கும் மூன்று வெவ்வேறு மனிதர்கள். அவர்களுக்குள் தொடங்கும் உரையாடல் மெல்ல காதல் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் இடமாக மாறுகிறது.

பள்ளிப் பருவக் காதல், கல்லூரிக் காலக் காதல், அலுவலகத்தில் மலரும் காதல் என மூன்று வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் காதல் அனுபவங்கள் விரிகின்றன.

ஆனால் இவர்கள் மூவரின் வாழ்க்கையிலும் எதிர்பாராத விதமாக ஒரு தொடர்பு இருப்பது தெரியவரும்போது கதை புதிய திசையை நோக்கிப் பயணிக்கிறது.

மூன்று காதல்கள் சந்திக்கும் இடத்தில் உருவாகும் குழப்பங்களும், நகைச்சுவையான சம்பவங்களும்தான் படத்தின் மீதிக்கதை.

கலையரசன் தனது கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுகளையும், காதல் தோல்வியின் தாக்கத்தையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

காளி வெங்கட் படத்தின் கலகலப்பான பகுதிகளுக்குப் பக்கபலமாக இருக்கிறார். குறிப்பாக அவரது உடல்மொழியும், வசனங்களை வெளிப்படுத்தும் விதமும் சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன.

ஆனந்தி தனது துறுதுறுப்பான நடிப்பால் கவனம் ஈர்க்கிறார். காதல், கோபம், பிடிவாதம் எனக் கதாபாத்திரத்தின் பல்வேறு உணர்வுகளையும் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

ராகவ் விஜய், அஷ்னா சவேரி, ஜாங்கிரி மதுமிதா உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்கு நியாயம் செய்திருக்கிறார்கள்.

இயக்குநர் எம். ஜனகிராமன், மூன்று காதல் அனுபவங்களை ஒரே கதைக்குள் இணைத்திருக்கும் விதம் சுவாரஸ்யமான முயற்சி.

பல்லுவின் ஒளிப்பதிவு ரயில் பயணத்தையும், திருமண நிகழ்வுகளையும் வண்ணமயமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.

நிவாஸ் கே. பிரசன்னாவின் இசையில் பாடல்களும் பின்னணி இசையும் படத்தின் காதல் உணர்வுகளுக்கு துணை நிற்கின்றன.

திரைக்கதையில் கவிழும் இடங்கள்!

மூன்று காதல் கதைகள் என்பதால் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்துவமான உணர்வுகளையும், அழுத்தமான காட்சிகளையும் உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

ஆனால் சில இடங்களில் கதாபாத்திரங்கள் பேசிக்கொண்டே இருப்பது திரைக்கதையின் வேகத்தைக் குறைக்கிறது. குறிப்பாக ஆரம்பப் பகுதிகளில் இன்னும் சுவாரஸ்யமான காட்சியமைப்பு இருந்திருக்கலாம்.

சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் எதிர்பார்த்த அளவுக்குப் பலன் தரவில்லை. காதல் கதைகளில் புதுமையான அணுகுமுறையை இன்னும் அதிகமாகக் கையாண்டிருக்கலாம்.

இருப்பினும், மூன்று கதைகளையும் இறுதியில் இணைக்கும் முயற்சியும், சில எதிர்பாராத தருணங்களும் படத்தைத் தொடர்ந்து பார்க்க வைக்கின்றன.

காதல் தோல்வியடைந்தால் வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டதாக நினைப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். காதல் தோல்வியைக் கடந்து வாழ்க்கையை ரசிப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

இந்த இரண்டு மனநிலைகளுக்கு இடையே பயணிக்கும் மனிதர்களின் அனுபவங்களை நகைச்சுவையுடன் சொல்லியிருக்கிறது இந்தப் படம்.

காதல் என்பது எப்போதும் கரை சேரும் கப்பல் அல்ல; சில நேரங்களில் கவிழ்ந்தாலும் வாழ்க்கை தொடர்ந்து பயணிக்கும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

மொத்தத்தில், காதல் கடலில் மூழ்காமல் சிரித்துக்கொண்டே பயணிக்க விரும்புபவர்களுக்கு ஒரு ஜாலியான ரயில் பயணம் – டைட்டானிக்!

டைட்டானிக் – காதலும் கவுந்து போகும்!