மண்டாடி – கடலில் ஓடும் படகு அல்ல… மனதில் ஓடும் போட்டி!
சில திரைப்படங்கள் கதையைச் சொல்லும்.
சில திரைப்படங்கள் ஒரு வாழ்க்கையை நம்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தும்.
‘மண்டாடி’ இரண்டாவது வகை.
திரையில் கடல் தெரிகிறது. பாய்மரப் படகுகள் தெரிகின்றன. போட்டி தொடங்குகிறது. ஆனால் கொஞ்ச நேரத்தில் நாம் பார்ப்பது படகுகளுக்கிடையேயான போட்டி இல்லை என்பது புரிகிறது. மனிதர்களுக்குள் பல வருடங்களாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போட்டிதான் இந்தப் படம்.
கடலைத் தங்களுடைய வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக மட்டுமல்லாமல், தங்களுடைய அடையாளமாகக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களின் உலகத்திற்குள் படம் அழைத்துச் செல்கிறது. பாய்மரப் படகுப் போட்டி இதுவரை சினிமாவில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படாத களம் என்பதால், முதல் பார்வையிலேயே ‘மண்டாடி’ தனக்கென்று ஒரு இடத்தை உருவாக்குகிறது.
சூரி – சிரிக்க வைத்த முகம், இந்த முறை வலியைச் சொல்கிறது
சூரியைப் பார்க்கும்போது நமக்குள் முதலில் உருவாகும் எதிர்பார்ப்புகளை இந்தப் படம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடைக்கிறது.
இங்கே அவர் கதாநாயகனாக நிற்பதைவிட, ஒரு மனிதனாகத் தெரிகிறார்.
கோபம், காயம், பழைய நினைவுகள், தோல்வி, பிடிவாதம் என்று கதாபாத்திரத்தின் உள்ளே இருக்கும் பல அடுக்குகளை சூரி வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக உணர்ச்சிகள் வெடிக்காமல் முகத்தில் தேங்கி நிற்கும் தருணங்களில் அவரது நடிப்பு கவனம் ஈர்க்கிறது.
சுஹாஸ் – எதிரில் நிற்கும் மனிதர் மட்டும் அல்ல
சுஹாஸ் வரும் காட்சிகளில் படத்தின் வெப்பநிலை மாறுகிறது.
அவரது கதாபாத்திரம் சூரியின் கதாபாத்திரத்திற்கு எதிராக நிற்கும் ஒரு தடையாக மட்டும் இல்லாமல், பழைய உறவுகளையும் காயங்களையும் மீண்டும் நினைவுபடுத்தும் சக்தியாக இருக்கிறது.
சூரி – சுஹாஸ் மோதல் காட்சிகளில் தான் படத்தின் உண்மையான அழுத்தம் தெரிகிறது. இருவருக்கும் இடையிலான போட்டி, கடலில் நடைபெறும் போட்டியை விட சுவாரஸ்யமாக மாறும் தருணங்கள் இருக்கின்றன.
கடல் – இந்தப் படத்தின் இன்னொரு கதாபாத்திரம்
‘மண்டாடி’யின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் கடல்.
இங்கே கடல் வெறும் பின்னணி அல்ல.
அது சில நேரங்களில் அமைதியாக இருக்கிறது. சில நேரங்களில் ஆபத்தாக மாறுகிறது. இன்னும் சில நேரங்களில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் போலவே கொந்தளிக்கிறது.
பாய்மரப் படகு காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவும், பின்னணி இசையும் சேர்ந்து திரையரங்க அனுபவத்தை உயர்த்துகின்றன. குறிப்பாக போட்டிக் காட்சிகள் படத்தின் வேகத்தை திடீரென அதிகரிக்கின்றன.
ஆனால் கரைக்கு வந்தவுடன் வேகம் கொஞ்சம் குறைகிறது
கடலில் படம் காட்டும் அதே தீவிரத்தை நிலப்பரப்பில் இருக்கும் அனைத்து காட்சிகளும் தொடர்ந்து கொடுக்கவில்லை.
பின்னணிக் கதைகள் மற்றும் சில உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகள் இன்னும் இறுக்கமாக எழுதப்பட்டிருந்தால் படத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்திருக்கும். சில இடங்களில் கதை எதிர்பார்க்கும் பாதையில் செல்வதால் புதுமையின் வேகம் சற்று குறைகிறது.
ஆனால் அந்த இடைவெளிகளை கடல் காட்சிகளும், நடிகர்களின் நடிப்பும் மீண்டும் மீண்டும் சமாளித்து விடுகின்றன.
கிளைமாக்ஸ் – இங்கேதான் ‘மண்டாடி’ துடுப்பு வலிமையாகிறது!
ஒரு படகுப் போட்டியை படமாக்குவது வேறு.
அந்தப் போட்டிக்குள் கதாபாத்திரங்களின் கடந்த காலத்தையும், கோபத்தையும், அவமானத்தையும், வெற்றிக்கான வெறியையும் ஏற்றிவிடுவது வேறு.
‘மண்டாடி’ கிளைமாக்ஸில் இந்த இரண்டையும் ஒன்றாக இணைக்க முயற்சி செய்கிறது.
படம் முடியும் போது நாம் யார் ஜெயித்தார்கள் என்பதை மட்டும் நினைத்துக்கொண்டு வெளியே வருவதில்லை.
“இத்தனை வருடங்களாக இவர்கள் எதற்காக இவ்வளவு தூரம் ஓடினார்கள்?”
என்ற கேள்வியையும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வருகிறோம்.
அதுதான் படத்தின் வெற்றி.
இறுதியாக…
‘மண்டாடி’ முழுமையான குறைகளற்ற திரைப்படம் என்று சொல்ல முடியாது.
ஆனால் வழக்கமான விளையாட்டை எடுத்து, வழக்கமான மைதானத்தில் ஓடவிடாமல், அதை கடலுக்குள் இறக்கியிருப்பது இயக்குநர் மதிமாறன் புகழேந்தியின் சுவாரஸ்யமான முயற்சி.
படகு கடலில் ஓடுகிறது.
கதை மனிதர்களுக்குள் ஓடுகிறது.
இரண்டுக்கும் நடுவில் பார்வையாளனும் பயணிக்கிறான்.
‘மண்டாடி’ –
கடல் காற்றை சுவாசிக்கச் செய்யும் ஒரு ஸ்போர்ட்ஸ் டிராமா.
